Actie 10 jaar OVI10 inclusiedagen... 10 verslagboekjes... voor 10 euro!
(voor de 20 eerste bestellers)
Lees meer
OVI ondertekent mee het Manifest PGBIn maart 2011 lanceerde GRIP een Manifest over het Persoonsgebonden Budget. Het Manifest somt een aantal aandachtspunten op voor de invoering van het PGB in Vlaanderen. Ondertussen is dit een breed gedragen gezamenlijk manifest geworden: reeds 31 organisaties ondertekenden de tekst, waaronder ook Ouders voor Inclusie.
Hieronder vind je de tekst van het Manifest Persoonsgebonden Budget.
MANIFEST PERSOONSGEBONDEN BUDGET
Recht op een ondersteuningsbudget voor iedere persoon met een handicapVlaams Minister van Welzijn Jo Vandeurzen heeft op 3 maart 2011 het maatschappelijk debat over het PGB geopend. Via dit manifest willen wij onze stem laten horen en onze verwachtingen overbrengen.
Wat is directe financiering?Directe financiering is een financieringsvorm waarbij de subsidies rechtstreeks naar de persoon gaan en niet naar de aanbieders van ondersteuning. De rechthebbende krijgt een individueel budget op maat op zijn of haar rekening en kan hiermee de ondersteuning die nodig is, bekostigen.
Negen jaar wachten op PGBHet decreet persoonsgebonden budget of PGB-decreet (2001) kwam voort uit de emancipatiestrijd van personen met een handicap. Tot op vandaag kan echter maar een kleine groep mensen men een handicap werken met een PGB, binnen een beperkt experiment.
Wij willen gelijke rechten en gelijke kansen Wij willen volwaardige burgers zijn en gelijke rechten en gelijke kansen hebben om ten volle te participeren aan de samenleving. Wij willen zelf ons leven bepalen en eigen keuzes maken. Het VN-Verdrag voor de Rechten van Personen met een Handicap steunt ons hierin. België ratificeerde dit verdrag op 2 juli 2009.
Wij willen zelf onze ondersteuning sturenZonder de juiste ondersteuning zijn gelijke kansen vaak een illusie. Vanuit het principe van redelijke aanpassing hebben wij recht op ondersteuning en op de sturing van deze ondersteuning.
Wij willen zelf kunnen bepalen wie ons ondersteunt, waar, wanneer, voor welke taken en op welke manier.
Directe financiering vergroot onze autonomie Directe financiering is een krachtig instrument voor meer autonomie, zelfbeschikking en kwaliteit van bestaan. Door het geld zelf in handen te krijgen en te beheren, behouden wij maximale controle en inspraak over de besteding ervan.
Wij vinden dat iedere persoon met een handicap, ongeacht de aard of de zwaarte van de beperking en ongeacht de leeftijd, het recht moet hebben om via directe financiering zijn of haar ondersteuning zelf te organiseren.
Nu werk maken van een werkbaar PGB!We beseffen dat werken met een budget voor velen van ons een uitdaging zal zijn. Maar we vinden dat wij alle kansen moeten krijgen om met vallen en opstaan onze weg hierin te vinden. Het PGB van de toekomst is daarom niet gelijk welk PGB!
- Iedere persoon met een handicap, ongeacht de aard en de zwaarte van zijn of haar ondersteuningsnood, moet kunnen kiezen voor een PGB in cash. Ook werkgeverschap moet mogelijk zijn.
- De individuele budgetten moeten hoog genoeg zijn om aan onze ondersteuningsvragen tegemoet te komen.
- De aanwezigheid van een persoonlijk netwerk mag de budgetten niet doen dalen. Ons netwerk moet niet nog meer onder druk komen te staan maar daarentegen juist ondersteund worden.
- Er moet voldoende flexibiliteit in besteding zijn met inbegrip van betaalde mantelzorg. Naar kostprijs moeten dit onderling evenwaardige alternatieven zijn.
- Ieder van ons die onafhankelijke ondersteuning nodig heeft bij het beheer of de besteding van het budget, moet hiertoe de toegang hebben. Wij willen zelf kunnen kiezen wie die ondersteuning voor ons opneemt.
- We vragen van de overheid dat ze dringend werk maakt van een werkbaar PGB en uitvoeringsbesluiten maakt voor het PGB-decreet. We vragen van de overheid op korte termijn een plan dat de stapsgewijze uitvoering garandeert.
Niets over ons zonder ons!
Wij willen dat het debat niet over onze hoofden gevoerd wordt, maar in nauwe afstemming met ons en onze organisaties.
Brussel, 14 maart 2011
Gelijke Rechten voor Iedere Persoon met een handicap (GRIP) vzw
Koningsstraat 136, 1000 Brussel, 02/ 214.27.60,
info@gripvzw.be. Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
Ondertekend door volgende organisaties van personen met een handicap:Absoluut vzw, ALS-Liga vzw, Anna Timmerman vzw, Debra-Belgium vzw, Netwerkgroep Nijlen, Federatie van Vlaamse Dovenorganisaties vzw, Fokus op Emancipatie vzw, GOVAG vzw, Gelijke Rechten voor Iedere Persoon met een handicap vzw, Gezin en Handicap vzw, Hazo vzw, Inclusie Vlaanderen vzw, Katholieke Vereniging Gehandicapten vzw, Kenniscentrum Mantelzorg vzw, Liberale Vereniging van Personen met een Handicap vzw, Marjan vzw, MS-Liga Vlaanderen, Onafhankelijk Leven vzw, Onze Nieuwe Toekomst vzw, Ouders voor Inclusie vzw, Persephone vzw, Platform Handicap en Ontwikkelingssamenwerking, Vereniging personen met een handicap vzw, Vereniging voor Spina Bifida en Hydrocephalus vzw, Vlaams Patiëntenplatform vzw, Vlaamse Reumaliga vzw en Werkgroep Vorming en Aktie vzw.
En door volgende voorzieningen en andere organisaties:ADO Icarus vzw, De Ploeg vzw, Liga voor Mensenrechten, OpMaat Vzw en Rondpunt vzw
Recht op inclusief onderwijs?U herinnert zich wellicht nog het verhaal van Jonathan in De Morgen van 23 augustus 2011. In het artikel vertelden de ouders over hun vruchteloze zoektocht naar een school voor Jonathan, een jongen van 7 met het syndroom van down.
Hun verhaal doet ons opnieuw vragen stellen rond het inschrijvingsrecht van kinderen met een beperking in het reguliere onderwijs. Naar aanleiding van dit artikel schreef OVI, samen met onder andere dr. Kathleen Mortier en prof. dr. Geert Van Hove van de vakgroep orthopedagogiek van de Universiteit Gent een reactie. Deze kan u hieronder nalezen.
Jonathan (1) De Morgen 25 augustus 2011
Deze week konden we het verhaal van Jonathan en zijn zoektocht naar een school lezen (Het gevecht om een kind met downsyndroom in een gewone klas te houden, DM 23/8). De reactie van Vlaams Parlementslid Kathleen Helsen (CD&V) van de commissie Onderwijs, noopt ons tot het rechtzetten van een aantal uitspraken.
1. Er wordt gesteld dat ouders het VN-verdrag inzake gelijke rechten van personen met een handicap verkeerd interpreteren als ze denken dat hun kind sowieso recht heeft op gewoon onderwijs.
Dat klopt niet. Kinderen met een beperking hebben wél recht op onderwijs naar keuze en op ‘redelijke aanpassingen’ (VN-verdrag 2006).
2. Daarnaast wordt gesteld dat er moet worden nagegaan of het kind het gewone leerprogramma kan volgen mits redelijke aanpassingen.
Inclusief onderwijs heeft niets te maken met het volgen van het gewone leerprogramma, maar met het creëren van een zinvol programma in een gewone klas, vertrekkend vanuit wat er gebeurt in de klas en zoekend naar hoe het kind hierin kan participeren.
3. Ten slotte wordt gesteld dat een aanpassing als niet meer ‘redelijk’ wordt gezien wanneer de leerkracht 50 procent van haar tijd individueel zou moeten lesgeven.
Als dat zo zou zijn, dan toont dit aan dat de leerkracht of school nood heeft aan vorming en opleiding over hoe inclusie werkt. Met dit soort overdrijving wordt jammer genoeg ingespeeld op de angst en onwetendheid bij leerkrachten. Voor wie zelf geen kind met een beperking heeft, is het moeilijk om zich in te leven in wat het betekent om een plaats te vinden in deze maatschappij. Slotsom is dat België voor inclusief onderwijs nauwelijks stappen onderneemt. Zolang dit niet gebeurt, blijven kinderen zoals Jonathan in de kou staan.
Wouter De Witte (papa Jonathan), Mieke Leroy (ouder van jongen met downsyndroom), Geert VanHove (UGent), Jo Lebeer (Universiteit Antwerpen), Kathleen Mortier (Ugent), Inge Ranschaert (Katholieke Hogeschool Leuven), Vzw Ouders voor InclusieOok
GRIP vzw (Gelijke Rechten voor Iedere Persoon met een handicap) plaatste een reactie op hun site naar aanleiding van dit artikel. Hun
reactie en standpunten kan u hier (
http://www.gripvzw.be/themas/onderwijs/472-recht-op-inclusief-onderwijs-.html) lezen.