Stefanie

Inclusie in het secundair en stage in de kribbe

Toen Stefanie 7 maand oud was hadden haar ouders opgemerkt dat ze trager was dan andere kinderen. Ze hebben haar dan onmiddellijk laten onderzoeken om te weten wat er juist aan de hand was.
Stefanie kreeg de nodige behandelingen en begeleiding. Hierdoor maakte ze een groot deel van haar opgelopen achterstand in een paar maanden goed.

Hoe verliep de schoolcarrière van Stefanie?

De kleuter- en lagere school
Stefanie ging naar een gewone kleuterschool, wat zonder problemen verliep. In de lagere school was dit niet zo vanzelfsprekend. Al gauw rezen er enkele problemen op.
De klastitularis, bij wie Stefanie in de klas zat, zag alles goed zitten, maar de directie was minder positief. Met gevolg dat men Stefanie naar een andere school doorverwees.
Ze ging vanaf dan naar het buitengewoon onderwijs (type 2). Het eerste jaar was ze daar echt gelukkig en maakte ook zeer veel vorderingen. Stefanie stond zelfs verder dan de andere kinderen en hierdoor zou ze eigenlijk passen in een gewone lagere school. Toch zag de directie van deze lagere school het nog steeds niet zitten om haar in de school op te nemen.
Haar ouders begonnen een zoektocht naar een bereidwillige inclusieschool. Want de lessen in het buitengewoon onderwijs konden Stefanie niet meer boeien. Men had er zelf voorspeld dat ze nooit zou kunnen lezen of schrijven. Maar haar ouders hebben haar zelf thuis leren lezen en op de gewone school heeft ze op een maand tijd leren schrijven. Het verdere verloop in de lagere school verliep redelijk goed. Ze is wel nog een jaar extra in de lagere school gebleven.
Het secundair onderwijs
Toen ze 14 jaar was, is Stefanie begonnen in het secundair onderwijs. In haar eerste school heeft ze het volledige lessenpakket gevolgd, behalve wiskunde. Daar kreeg ze individueel les voor. Ze mag hiervoor rekenen op het PAB (persoonlijk assistentie budget), maar het was heel zwaar. Verder waren er ook communicatieve problemen met de leerkrachten in kwestie. Na de paasvakantie moest Stefanie de school verlaten.
Haar ouders zochten een nieuwe school waar Stefanie de richting Verzorging zou kunnen volgen. Ze hadden na lang zoeken een nieuwe school gevonden. Om stroeve communicatie in de toekomst te vermijden, werden er onmiddellijk goede afspraken gemaakt.
Stefanie zou nooit een diploma halen en elk jaar dus eindigen met een C-attest, ze mocht wel steeds overgaan naar het volgende schooljaar. Dit C-attest zorgde er ook voor dat de school nog subsidies zou krijgen en zo had Stefanie ook een bewijs dat ze steeds aanwezig was geweest gedurende het hele schooljaar.
In het eerste jaar kreeg ze het volledige lesprogramma, maar dit werd wel aangepast. Stefanie kreeg soms andere taken of opdrachten die zelfs buiten het schoolgebeuren lagen.
Enkele voorbeelden: De leerlingen van haar klas moesten een tijdlijn maken voor geschiedenis en Stefanie mocht een tijdlijn van haar eigen leven maken.
Ze hielp ook mee in de eetzaal.
Het volgende jaar werd Stefanie ingeschreven als ‘vrije’ leerling. Een vrije leerling heeft een eigen lesprogramma en is niet gebonden aan bepaalde attesten. De school krijgt voor deze leerling geen subsidies.
Zij begon dit jaar met gemotiveerde leerkrachten die met haar wilden werken. De directeur had eerst nog zijn twijfels over Stefanies aanwezigheid in de school. Daarom ging hij bij Stefanies klasgenoten peilen hoe zij erover dachten. Die waren zeer positief waardoor de directeur ook besloot om haar voor 100% te steunen.

Hoe zit het nu met Stefanie

Stefanie volgt nu een halve dag les en een halve dag stage. Deze stage loopt voornamelijk in een kinderdagverblijf. Een halve dag moet ze ook bureauwerk doen en een andere halve dag helpt ze eveneens de juf in de kleuterschool
Haar lessenpakket bestaat vooral uit koken, verzorging, beweging en Engels. Zij werkt ook nog enkele projecten uit, die kunnen gaan over de euro of andere dingen.
Momenteel is dit voor haar een heel goede combinatie van school en stage. Wat op de stage niet goed lukt, kan men op school bijwerken.
Stefanie is het liefst in het kinderdagverblijf. Ze maakt er eten klaar, geeft de kinderen eten, verschoont ze, legt ze te slapen, speelt ermee,… Kortom ze doet alles wat een gewone verzorgster moet doen. Met de kinderen heeft ze een heel goed contact. Ook de verzorgsters van de kribbe zijn zeer tevreden over het werk en de inzet van Stefanie.
Na een dagje in het kinderdagverblijf is Stefanie ’s avonds heel moe. Ze moet zich dan even afsluiten van de buitenwereld en naar muziek luisteren om daarna haar moeder thuis nog een beetje te helpen.

Hoe zit het met Stefanies toekomst?

De ouders van Stefanie hopen dat zij haar middelbare studies volledig kan afmaken. Ze zou in het middelbaar naar school blijven gaan tot haar 21 jaar. Zo maakt ze een volledige schoolcarrière mee. Stefanie zelf hoopt zo snel mogelijk voltijds met kinderen te kunnen werken. Want dat wordt ongetwijfeld haar droomjob!