We laten dit talent niet verloren gaan

Waarom nood aan flexibiliteit?

Maurice is geboren in Polen en komt naar België als hij 13 jaar is. Hij start in het tweede middelbaar in een OKAN-klas. Na een jaar in OKAN kiest Maurice voor de opleiding Elektriciteit-Electromechanica. Maurice heeft het moeilijk om verbinding te maken met zijn medeleerlingen en heeft het soms moeilijk met de werkwijzen van leerkrachten. Hij wil ook graag dat de dingen gebeuren zoals hij het voor ogen heeft. De school merkt dat dit verder gaat dan enkel aanpassingsmoeilijkheden door de verandering van taal en schoolcultuur. Maurice is een gemotiveerde leerling die zich erg inzet voor school, maar de leerkrachten merken dat hij basisleerstof mist door de emigratie.

Dit wordt onder andere duidelijk in het vak Elektriciteit: de leerkracht heeft bezorgdheden rond de veiligheid tijdens de praktijklessen. Maurice kent niet alle termen en gereedschappen, maar de leerkracht is ook bezorgd omdat hij soms rigide is. Binnen het team hebben enkele leerkrachten het gevoel dat Maurice beter doorverwezen zou worden naar het buitengewoon onderwijs. Hierop volgt overleg tussen de leerkrachten, waarin verschillende leerkrachten, de zorgcoördinator, de directie en de ondersteuner aangeven dat Maurice veel talenten heeft. Dit leidt tot de vraag: “Hoe kunnen we de talenten van Maurice ontwikkelen en een aangepaste leerprocessen mogelijk maken binnen het gemeenschappelijke curriculum?

 

Hoe gaan we deze leerweg mogelijk maken?

Het team vertrekt, samen met de competentiebegeleider, vanuit het HGW-kader (Handelingsgericht Werken). Ze brengen zijn voorgeschiedenis, zijn kwaliteiten en zijn noden in beeld. Maurice en zijn ouders worden hier nauw bij betrokken. Het idee wordt op tafel gelegd om het vak Frans te dispenseren. Maurice en zijn ouders willen dit niet, dus wordt de inhoud van het vak Frans aangepast. Op die manier neemt Maurice deel aan de gewone lessen Frans, maar wordt hij geëvalueerd volgens de doelen van lagere leerjaren.

Samen met Maurice en zijn ouders wordt bekeken waar zijn ambities voor de toekomst liggen. Hij geeft  aan dat hij verder wil gaan met elektromechanica en niet met elektriciteit. Labo Elektriciteit wordt gedispenseerd en Maurice krijgt een vervangende praktijkoefening waarmee hij toch de doelen bereikt. Daarnaast moet hij ook verdiepende opdrachten maken voor elektromechanica in de weggevallen uren voor Labo Elektriciteit. Om zijn talent voor ICT aan te spreken, volgt Maurice extra lessen ICT in een andere studierichting. Zijn flexibel leerproces wordt vervolledigd met extra uren Nederlands, zodat hij kan bijbenen waar nodig.

Waar zit de flexibiliteit?

Het curriculum van Maurice is een combinatie van dispensatie, verdieping en uitbreiding van de leerstof. Hij was voltijds aanwezig op school, maar volgde niet alle lessen uit het vaste curriculum. Toch wordt steeds in de gaten gehouden dat Maurice op het einde van het leerjaar zijn diploma kan bereiken.

Daarnaast zie je in dit verhaal hoe Maurice en zijn ouders sterk betrokken worden. Behoeftes die de school detecteert worden bij hen afgetoetst en er is veel aandacht voor zijn toekomstbeeld. Met succes trouwens, want Maurice is ondertussen afgestudeerd in Elektromechanica op de hogeschool.

Gouden sleutels

Sleutelgaten

Mag dit? Moet dit?

De school maakt voor Maurice gebruik van de dispenserende maatregelen. Omdat Maurice nog steeds het gewone curriculum volgt, worden de gedispenseerde taken of vakken vervangen door een gelijkwaardig alternatief. Door dit planmatig aan te pakken, zorgt de school ervoor dat ze binnen de spelregels van de regelgeving werkt.

Verder maakt de school gebruik van de flexibiliteit die de wetgeving mogelijk maakt wanneer men de onderwijstaal wil bijwerken met extra uren Nederlands.