A-circus, net als een serie

Jade Blyckaerts en Maj Van Hee gingen in gesprek met Iben over redelijke aanpassingen.

Ze schreven samen aan de tekst bij hun affiche, gebaseerd op de favoriete fantasy-serie van Iben. Iben is het middelpunt in de affiche, vandaar zijn afbeelding in 3D. Het is een filmaffiche met humor, met als doel om het label wat meer in de achtergrond te zetten.

Iben, een twintigjarige jongen met autismespectrumstoornis (ASS). Hij zit in een boot  op een rivier. Dit toont zijn afhankelijkheid van de wereld rondom hem. De stroom in de rivier verwijst naar de positieve richting in zijn leven: streven naar geluk dankzij de hulp van begeleiding, o.a. GON-begeleiding. Andere redelijke aanpassingen zijn vb. meer tijd op een examen, of passende informatie krijgen over wat het betekent om iemand te zijn met ASS. De begeleiding helpt hem om de juiste weg, om de goede beslissingen te nemen. Zo zal hij niet tegen een “rots” botsen.
De “stroom” kan men op een andere manier interpreteren. Hoe meer hij oefent en hoe meer begrip men toont, hoe beter Iben en zijn omgeving moeilijkere zaken kunnen aanpakken. Dus steeds varen op de goede weg, naar dat wat voor hem ligt, de toekomst.
Iben heeft één roeispaan, hij probeert zijn eigen koers te bepalen. Zijn wil om zelf te “varen” helpt hem om vooruit te gaan. Hij wil werken aan gesprekstechnieken, empathie en aanwezigheid. Desondanks de roeispaan zal de stroom hem nog steeds meeslepen.
Met de stroom mee en met behulp van zijn roeispaan probeert hij het licht en de warmte van de zon  te bereiken. Deze positieve momenten geven hem goede moed .
De bomen verwijzen naar zuurstof. Hij kan leven als er zuurstof is. Elk type boom heeft een betekenis (verleden, heden, toekomst).
Achter hem zie je mist en schaduw. Hij kan niet meer terug. Vooruitkijken staat centraal. De mist zegt iets over hoe moeilijk Iben het soms heeft met zijn diagnose. Het gebrek aan empathie bij interacties en de bepaalde twijfels in zijn gedachten zijn de grootste moeilijkheden. Zijn label limiteert hem. De mist voelde hij altijd al. Pas nadat de diagnose gesteld was, besefte hij dat de mist er effectief was.
De glitters zijn roze feetjes. Deze verwijzen naar personen die hem beschermen, waar hij terecht kan als er een probleem is of als hij iets kwijt wil.
Ten slotte zijn er magische vissen in het water te vinden. Die verwijzen naar zijn ASS.  Het “magische” duidt zaken aan die hij niet kan verklaren. Waarom is een vis blauw of transparant? Dat kunnen we niet verklaren. Dat kan zowel positief als negatief zijn. Vissen kunnen heel spectaculair of heel gevaarlijk zijn. Hier kunnen we geen verklaring aan geven, maar door ze te observeren kunnen we hun gedrag proberen te begrijpen. Iben probeert zijn diagnose te analyseren en te begrijpen. Zo weet hij waaraan hij moet oefenen om zijn struikelblokken te overwinnen.
Iben zal een stukje vis eten om te kunnen leven, aangezien er niets anders is. Hij heeft geen keuze. Het zit dus in hem. Sommigen zullen hem zien als Iben, en anderen zullen hem zien als Iben die een vis heeft gegeten. Iben wil gezien worden als persoon, niet als Iben-met-ASS. Daarom zijn de magische vissen buiten zijn boot. Hij wil het onderscheid benadrukken tussen waar de ASS eindigt en waar Iben begint.